Instruma

Instrumenty strunowe smyczkowe

Instrument smyczkowy – instrument muzyczny z grupy chordofonów, w których struna wprowadzana jest w stan wibracji za pomocą smyczka, przesuwanego po strunie – legato, detaché, lub uderzając w nią włosiem – spiccato. Inną metodą wydobycia dźwięku z instrumentu smyczkowego jest col legno - czyli uderzenie struny drzewcem smyczka lub pizzicato, czyli szarpniecie struny palcem oraz klang (pizzicato bartokowskie, pizzicato à la Bartók) – szarpnięcie struny tak silne, by uderzyła o gryf. Instrumenty smyczkowe składają się z następujących elementów: pudło rezonansowe przestrzeń gdzie wzmacniany jest dźwięk produkowany przez drgające struny struny (najczęściej cztery) strojone do odpowiednich częstotliwości, oparte na podstawku. gryf z podstrunnicą do której przyciskane, są struny tak by zmienić ich długość, a co za tym idzie częstotliwość drgań. Gryf zakończony jest śrubami pozwalającymi stroić instrument, zapewniając odpowiednie napięcie strun. We wszystkich instrumentach smyczkowych grający na nim jedną ręką (prawą u osób praworęcznych) operuje smyczkiem lub w inny sposób pobudza struny, a drugą ręką przyciska struny do podstrunnicy tak je skracając, by wydawały dźwięk o odpowiedniej częstotliwości. Inną możliwością jest skracanie struny czubkiem palca lub paznokciem bez dociskania struny do podstrunnicy (tzw. Technika paznokciowa). Do instrumentów smyczkowych należą: Klasyczne instrumenty smyczkowe: skrzypce altówka wiolonczela kontrabas Dawne isntrumenty smyczkowe Rebec Lira da braccio skrzypki renesansowe viola da gamba Viola d'amore skrzypce barokowe suka biłgorajska Regionalne instrumenty smyczkowe gęśle basetla Elektryczne instrumenty smyczkowe skrzypce elektryczne kontrabas elektryczny